Havalandırmayı ve bir alanın içine ve dışına hava akışını kapsayan tanımlar şunlardır:
Amaç sağlananhavalandırma : Havalandırma, “temiz” havanın (normalde dış ortam havası) bilerek bir boşluğa verildiği ve bayat havanın çıkarıldığı işlemdir. Bu, doğal veya mekanik yollarla gerçekleştirilebilir.
Hava sızması ve exfiltrasyon: Kasıtlı havalandırmaya ek olarak, hava ‘hava sızması’ süreciyle kaçınılmaz olarak bir binaya girer. Bu, kontrol boşluğundaki hava akışının, uzay boşluğundaki, beklenmedik veya kasıtsız boşluklar ve bina zarfındaki çatlaklar aracılığıyla gerçekleşir. Kapalı bir alandaki karşılık gelen hava kaybı “exfiltration” olarak adlandırılır. Hava sızdırma oranı, bina kabuğunun gözenekliliğine ve rüzgar ve sıcaklığın doğal tahrik kuvvetlerinin büyüklüğüne bağlıdır. Havalandırma tasarımının bir parçası olarak bir binaya dahil edilen menfezler ve diğer açıklıklar, kasıtlı olarak (örneğin, mekanik olarak) tahrik edilen itici güçlerden ziyade, bu açıklıklar boyunca hareket eden basınçlar hava koşullarının hakim olduğu hallerde, istenmeyen hava akışı için de yollar olabilir. Hava sızması sadece binaya giren hava miktarını arttırmakla kalmaz, aynı zamanda amaçlanan hava akış şablonunu genel iç mekan hava kalitesi ve konforuna zarar verecek şekilde de bozabilir.